Ik voel dat ik in een positieve flow zit maar vind het soms lastig daar écht van te genieten. Ik ben echt dankbaar dat ik me de laatste tijd goed voel en dingen op zijn plek vallen. Dit was een lange tijd wel anders en ik kwam veel tegen dat ik mocht laten doorwerken en verwerken. Juist na zo’n tijd, wanneer ik op deze momenten terug kan kijken, voel ik hoe groot het verschil is met toen en nu. Alleen komt soms het schuldgevoel nog om de hoek kijken. ‘Dit is toch te mooi om waar te zijn? Waar heb ik dit aan verdiend? Is dit echt zo en zo ja, het zal wel van korte duur zijn.’ Misschien herken je het. Nu besef ik me dat ik me gelukkig mág voelen. Ik mag in de flow zitten én blijven. Wanneer ik even uit de flow ga, saboteer ik dit namelijk meestal zelf en ben ik degene die er voor kan zorgen dat ik er weer in kom. Dat lukt mij steeds makkelijker, o.a. juist door moeilijke momenten te doorvoelen, mijn gedachten niet te serieus te nemen, verwachtingen los te laten en proberen te varen op vertrouwen. Wanneer ik vertrouw, mag ik synchroniciteit ervaren, mooie ervaringen opdoen, ontvangen. Ik verdien het geluk te ontvangen, ik heb genoeg strijd geleverd met mezelf en het leven en heb hard gewerkt (en tegenwoordig ook zacht) om te komen waar ik nu ben. 
Ik denk dat een van de voorwaarden voor geluk is dat je het geluk dúrft te ervaren, dat je het jezelf gunt je fijn te voelen. En dat hoef heus niet altijd, juist na een diep dal krijgt geluk uiteindelijk nog meer verdieping. Gun jij het jezelf je gelukkig te voelen?
// EN
I feel that I am in a positive flow but sometimes find it hard to really enjoy it. I am really grateful that I feel good lately and that things are falling into place. This was different for a long time and I came across a lot that I had to work through and process. Especially after such a time, when I can look back on these moments, I feel how big the difference is between then and now. Only sometimes the feeling of guilt comes around the corner. Isn’t this too good to be true? What have I done to deserve this? Is this really the case and if so, it will probably be short-lived.’ Maybe you recognize it. Now I realize that I am allowed to feel happy. I can be in the flow and stay in the flow. When I get out of the flow, I usually sabotage it myself and I am the one who can make sure I get back in. I am succeeding more and more easily, among other things by feeling through difficult moments, not taking my thoughts too seriously, letting go of expectations and trying to sail on trust. When I trust, I may experience synchronicity, have beautiful experiences, receive. I deserve to receive happiness, I’ve had enough struggles with myself and life and worked hard (and softly these days) to get where I am today. I think one of the conditions for happiness is that you dare to experience happiness, that you allow yourself to feel good. And that is not always necessary, especially after a deep valley happiness eventually gets even deeper. Do you allow yourself to feel happy? 
