Emoties uiten

Ik heb zelden zo veel gehuild als de afgelopen tijd. Toen ik kind was en tijdens mijn burnout huilde ik ook veel. Veel emoties die daarvoor niet de ruimte mochten krijgen. Nu is het anders. Mijn emoties mogen van mezelf wel de ruimte krijgen dus het stroomt. Soms van geluk, vaker van verdriet. Soms geef ik het bewust de ruimte en soms kan ik niet anders dan het er uit te laten komen als een waterval. Wat dat betreft vind ik het een fijnere coping dan de periodes dat ik net zo veel voelde maar het niet uitte. Maar het verdriet voelt niet fijn. Ongenuanceerd voelt dat kut, zwaar. Ik deel dit omdat ik dingen schrijf die vaak van positieve, hoopvolle aard zijn. Dat is op dat moment ook eerlijk en die eigenschappen passen ook bij mij. Maar ik wil ook het beeld laten zien dat er ook is. Naast de momenten dat het licht voelt en ik mag groeien op een fijne manier. Ik heb echter gemerkt dat ik zelf vaak op een pijnlijke manier leer. Mensen die mij goed kennen zeggen weleens dat ik een moeilijk pad heb gekozen. En ja dat beaam ik deels. En van de andere kant probeer ik het te accepteren en het vanuit een afstand te bekijken om in te kunnen zien waar het allemaal voor nodig is. Schrijven helpt me daar bij. Soms voor mezelf en soms voel ik dat ik het met je wil delen, zoals vandaag. Afsluitend een boodschap voor jou (en stiekem ook voor mij). Je emoties zijn er niet voor niets, ze hebben een boodschap. Ze laten je zien wat er uit mag komen, wat er binnen in jou liefdevolle aandacht kan gebruiken. Dus probeer de veiligheid te voelen ze te uiten. Emoties zijn niet bedoeld om vast te zitten, ze zijn bedoeld om te flowen, te uiten of om jou in beweging (e-motion) te zetten. This too shall pass.

May be a close-up of 1 person

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *