Ik vind het belangrijk om met anderen om te gaan zoals ik zelf ook behandeld zou willen worden. Ik merk dat ik dit soms ook van een ander verwacht. En wat nog verder gaat, is dat ik soms verwacht dat anderen mij begrijpen. Misschien herken je het. Je gaat dan echter helemaal voorbij aan het perspectief van de ander. Er is een reden waarom een ander je niet altijd kan begrijpen en dit kan bijvoorbeeld zijn dat de ander jouw situatie nooit heeft mee gemaakt. En zelfs als dat wel zo is maakt iedereen dingen op zijn eigen manier mee. Ook kan het zo zijn dat de ander een heel andere opvoeding heeft gehad. In een andere omgeving woont en of werkt. Als je dit allemaal bedenkt kun je dus eigenlijk niet verwachten dat een ander je begrijpt. Ik vind het een van de fijnste gevoelens om begrepen te worden, het liefst nog zonder woorden. Maar het is echt een uitzondering en geschenk wanneer dit gebeurd. Wanneer het niet gebeurd en dit je raakt, mag je jezelf afvragen waarom het je zo raakt. En misschien kom je er wel achter dat je het meeste begrip van jezelf nodig hebt. En dat dat het belangrijkste is, los van wat een ander je wel of niet kan geven.
