Ik merkte laatst bij mezelf dat ik soms best wel controle probeer uit te oefenen op mijn helingsproces. Ik lees bijvoorbeeld veel over bewustzijn, trek regelmatig een kaartje voor mezelf en ben regelmatig in contact met mijn gidsen om in te checken wat er speelt in mijn leven en wat mij kan helpen. Dit doe ik natuurlijk bewust omdat ik mezelf wil blijven helen en in contact wil blijven met mezelf. Toch voel ik dat de controle hierop niet meer nodig is. ‘Ik voel me verward of verdrietig, laat ik eens een kaartje trekken of in gesprek gaan met mijn gids’ is een gedachte die vaak door mij heen gaat. Maar waarom eigenlijk? Ik hoef niet elk moment te analyseren, elke mogelijkheid aan te grijpen om nog meer te helen. Ik voel de laatste tijd steeds meer dat heling voor een groot deel zit in acceptatie, in loslaten. Ik zie het ook veel om me heen. De een volgt weer een nieuwe cursus of opleiding, de ander gaat een coachingstraject in, weer iemand verzamelt edelstenen of tarotkaarten. Dit zijn zeker goede stappen, ik doe het zelf ook. Maar het ego bemoeit zich hier denk ik ook vaak mee en dat uit zich in controle. Daarnaast is het ook belangrijk nadat er iets veranderd is in de energie, dit eerst te integreren. Afijn, jullie snappen de boodschap. Dus ik blijf vooral doorgaan met kaartjes trekken en met mijn gidsen praten maar niet meer op elk moment dat mijn ego zegt dat het nodig is. Veel vaker nog wil ik gewoon zijn, vanuit loslaten en vertrouwen. En dat gun ik jou ook. 
