blog

Gisteren deelde ik al over mijn eigen proces. Het was geen gemakkelijke weg maar ik merk dat ik echt leer bij mezelf te blijven en keuzes te maken vanuit mijn hart. Het voelt alsof ik gewoon niet meer anders kan dan luisteren naar mijn intuïtie. Dit was vroeger wel anders; ik luisterde vooral naar wat anderen van mij verwachtten en deed er alles aan anderen niet teleur te stellen. Dit kostte me achteraf gezien heel veel energie en ik merk nu hoe bevrijdend het is voor jezelf te kiezen, op elk moment. Dit is niet egoïstisch maar het is nodig. Je leeft voor jezelf en je bent de persoon met wie je je hele leven deelt dus is het belangrijk er voor jezelf te zijn. En vanuit dat uitgangspunt ook helemaal jezelf te zijn. Wil jij ook ervaren hoe dit voelt en ben je klaar om stapje voor stapje echt voor jezelf te leren kiezen?

Lees dan meer over mijn cursus ‘aarden, beschermen en keuzes maken vanuit je hart’. Je hebt nog een week de tijd om je aan te melden, zie ik je volgende week? Oh en dit bericht delen is erg lief!

Grappig dat ik anderen altijd uit nodig om te delen en een safe space voor ze probeer te zijn. Zelf ben ik soms nog terughoudend om te delen, ook op dit platform. Ik vraag me soms af of jullie er wel op zitten te wachten, het persoonlijke delen. Maar misschien juist wel en als je het niks vindt, hoef je het natuurlijk niet te lezen. Soms deel ik een klein deel maar waarom alleen dat kleine deel, misschien hou ik mezelf daarmee juist klein. In mijn meditatie werd vanochtend werd me duidelijk dat ik meer mag delen. Afijn, de afgelopen tijd is het een rollercoaster geweest. Al jaren komen bij mij alle veranderingen in een keer. Waar er eerst een paar kleine veranderingen per keer waren, zijn er nu haast alleen nog grote, impactvolle veranderingen. Nadat ik in april 2020 stopte bij mijn vaste baan, merkte ik dat mijn woning niet meer paste bij mijn nieuwe manier van leven en kwam ik uit bij een woning in Zeist waar ik een extra ruimte had om mijn praktijk in vorm te geven. Ik wist dat het een tijdelijke woning zou zijn maar ik kreeg constant tekens dat ik er mocht gaan wonen en ik heb geleerd te kiezen voor geluk in het moment in plaats van te leven in of naar de toekomst. Ik genoot van het wonen daar in een prachtige omgeving. Intussen ging mijn beste vriendinnetje op reis. Reizen is iets wat ik dolgraag doe maar het leek er niet het juiste moment voor te zijn. Totdat ik een paar maanden geleden te horen kreeg dat ik mijn woning moest verlaten. Het voelde als een teken van het universum dat ik alles mocht gaan loslaten wat me ‘vasthield’ in Nederland. En dat gebeurde en stiekem maakte mijn hart een sprongetje dat dit betekende dat het tijd was op reis te gaan. Tegelijkertijd bracht het ook veel onduidelijkheid en chaos met zich mee. Al een tijdje lees en hoor ik veel over Peru. Ik besloot hier voor te gaan en heb in korte tijd de verhuizing in orde gemaakt om anderhalve maand bij mijn ouders te gaan wonen in Limburg. Nog een stap die veel teweegbrengt na 7 jaar op mezelf te hebben gewoond maar ik voel dat ook dit een helend proces mag zijn. Inmiddels heb ik mijn ticket naar Peru geboekt, ik vlieg half januari. Dit voelt nu nog ver weg, omdat het leven hier momenteel zo anders voelt dan ik denk dat het daar gaat zijn. Vanuit Peru blijf ik trouwens gewoon consulten doen door middel van videobellen. Het voelt alsof ik nu even in pauzestand sta maar er tegelijkertijd op onbewust niveau ontzettend veel gebeurd. Ik lees de laatste tijd meer en de inzichten blijven in sneltreinvaart komen. In mijn meditatie kwamen naast het delen nog meer dingen naar boven, zoals het symbool van de Egyptische staf waarin ik las in ‘De Inwijding’; deze werkt beide vernietigend als creërend, aan de hand van op wat voor manier je hem gebruikt. En een blauwe vlinder die o.a. staat voor wedergeboorte. Vorig jaar schreef ik al een keer ‘mijn hart volgen is de enige weg die ik ken’ en dit wordt steeds meer onvermijdelijk. Het voelt alsof ik geen andere keus meer heb en de zachte duw van het universum mij altijd de juiste richting op duwt. Hoe kan ik dan soms het vertrouwen verliezen? Ach in deze tijd is dat ook begrijpelijk omdat het verschil met mijn ideale wereld en de fysieke wereld steeds groter lijkt te worden. Toch kunnen we in elke situatie onze eigen verantwoordelijkheid nemen en keuzes maken, al is het in de manier hoe je naar dingen kijkt. En tenslotte, met de toename van donker, groeit ook het licht, altijd.

Ik durf te zeggen dat seksueel geweld een van de heftigste dingen is die een mens kan meemaken en helaas zullen velen van jullie het herkennen. Ik kom het onderwerp steeds vaker tegen in mijn praktijk, waarschijnlijk ook omdat ik het een aantal jaar geleden zelf heb meegemaakt en dit stuk heb mogen helen. Met seksueel geweld bedoel ik alle seksuele handelingen die iemand bij je heeft gedaan of die iemand je vroeg te doen die je zelf niet wilde. Iemand gaat hierbij over je emotionele, fysieke en spirituele grenzen heen. Of en op welke manier je ook aangeeft dat je het niet wil, niemand maar dan ook niemand heeft het recht zomaar jouw persoonlijke ruimte te betreden. Tijdens seksueel geweld kun je vechten, vluchten of bevriezen. Vaak komt het laatste voor en kun je je niet meer bewegen. Seksueel geweld kan veel (langdurige) gevolgen hebben, zoals;

• Lichamelijke pijn
• Je vies voelen
• Schuld- en schaamtegevoelens
• Gevoel in een waas te leven, gevoel dat het jou niet is overkomen
• Herbelevingen
• Verandering – vaak in negatieve zin – van je zelfbeeld
• Het ontwikkelen van een eetstoornis
• Het gevoel een object te zijn
• Verdriet
• Dissociatie, het gevoel dat jouw lichaam niet van jou is
• Verandering in je libido
• Woede
• Leeg en/of vlak gevoel
• Somberheid of depressiviteit
• Verandering in coping, bijvoorbeeld een verslaving
• Levenslust verliezen, suïcidale gedachten
• Het geheim houden
• Contact met het geslacht dat je geweld heeft aangedaan te vermijden

En nog meer. Gelukkig wordt de nazorg voor slachtoffers van seksueel geweld steeds beter. Maar dat kan alleen wanneer je erkent dat het is gebeurd. Dit is vaak de moeilijkste stap. Vervolgens is het de vraag of je hulp wil toelaten. Vaak ben je streng voor jezelf omdat een deel in jou je verteld dat jij er zelf om hebt gevraagd of allerlei dingen anders had kunnen doen. Of erger nog; reacties van anderen die je verhaal in twijfel trekken of je het gevoel geven dat je het had kunnen voorkomen. Laten we vooropstellen dat dit niet zo is, je had niks anders kunnen doen. Niemand had het recht om jou dit aan te doen. Nazorg is vaak gericht op mentale hulp zoals gesprekken met een psycholoog of EMDR behandelingen. Dit kan echt een wereld van verschil maken voor jouw herstel. Helaas is dat niet altijd genoeg. Naast de psychische schade brengt het vaak fysieke gevolgen met zich mee en een kras op je ziel. Wanneer je klaar bent om deze gebeurtenis onder ogen te zien en je hierbij hulp wil, kunnen we met een holistisch consult kijken hoe ik jou ook – op elk vlak waar deze gebeurtenis invloed op heeft gehad – kan helpen met helen. Maar puur en alleen wanneer je je hier veilig bij voelt. Weet dat dit gevoel niet altijd zo blijft en dat er manieren zijn om het een plekje te geven. Zodat het uiteindelijk voelt als een deel van je leven maar de gebeurtenis zelf steeds verder weg gaat voelen. Voel je vrij om uit te reiken naar anderen, je bent niet alleen.

Een van de redenen waarom ik zelf moeite heb met deze maand is omdat er in het Westen zo ontzettend veel overdaad is. Een aantal jaar geleden heb ik 4 maanden in Ghana gewoond en kwam ik vlak voor de kerst terug naar Nederland. Ik kan me herinneren dat ik huilend in de supermarkt stond door de grote hoeveelheid keuze en luxe. Zelfs of misschien ondanks de tijd waarin we leven (wanneer je weinig controle ervaart is het fijn om je aandacht af te leiden aan dingen waar je wel controle over hebt) lijkt de luxe ieder jaar toe te nemen. Kinderen worden met sinterklaas al overspoeld met spullen en met kerst worden de volwassenen goed verwend. Nu ben ik sowieso geen fan van het kapitalisme en de consumptie maatschappij maar dit valt me het meest op tijdens de decembermaand. Terwijl er overal reclame wordt gemaakt voor een goed gevulde kersttafel, versieringen en kleding met zoveel mogelijk glitters, hoor ik vanochtend op de radio dat armoede onder kinderen tijdens de covid tijd is toegenomen met 100 miljoen (!). Hoe kunnen wij genieten van onze overdadige kerst terwijl er zoveel mensen ondervoed zijn en in armoede leven? Stress ervaren doordat we niet weten welke cadeaus we moeten kopen, welke recepten we dit jaar zullen maken. Zoveel mensen die hun werk maken van kookboeken en recepten schrijven en nog meer mensen die dagelijks sterven van de honger. De rijkste mensen worden alsmaar rijker en de armste mensen worden alsmaar armer. Dit is een van de thema’s die door mijn hoofd blijven spoken. Graag schrijf ik vooral positieve dingen en hoop ik jullie te inspireren maar eerlijkheid is ook een van mijn grote waarden.

Het brengt voor iedereen een ander gevoel met zich mee. Misschien kijk je er al maanden naar uit vanwege de voorpret. Misschien vindt je het de gezelligste tijd van het jaar. Misschien zie je er juist tegenop omdat je het alleen doorbrengt. Misschien vier je de feestdagen niet vanwege je geloofsovertuiging. Misschien vindt je het dagen zoals alle anderen. Misschien vindt je het fijn om dierbaren te zien maar maakt de gelegenheid je verder niet zoveel uit. Misschien heb je een moeizame band met je familie. Misschien vind je ze erg commercieel geworden. Misschien ben je in het buitenland tijdens de feestdagen. En zo zijn er nog talloze opties. Voor iedereen brengt het een ander gevoel met zich mee. Wat we wel gemeen hebben is dat je er bijna niet omheen kunt dat het ieder jaar een thema is. In positief, negatief of gemengd opzicht. Om jou wat handvaten te geven in deze uitdagende tijd, wil ik voor de tweede en voorlopig laatste keer mijn cursus over ‘aarden, beschermen en keuzes maken vanuit je hart’ geven.

In mijn stories en link in bio vindt je er meer info over.

Hoe sta jij tegenover de feestdagen? Lukt het jou om in deze tijd dicht bij jezelf te blijven?

Het is, is steeds vaker wat er in me op komt bij verschillende situaties. Het is niet zo dat ik me nooit geraakt voel of dat ik niet wil streven naar verandering, in tegendeel. Wel in de zin van dat ik me steeds vaker besef dat het spel der leven al zo lang bestaat. En eigenlijk verandert er daarin weinig. In de kern komen dezelfde lessen naar boven op collectief niveau, alleen verpakt in een andere tijd en andere gebeurtenissen. Voor een deel hebben we hier zeker invloed op. En tegelijkertijd gebeurt alles altijd wat er moet gebeuren dus heeft het weinig zin je er tegen te verzetten. Het is. Het leven gaat zijn gang en alle gebeurtenissen zijn neutraal. Het verschil zit er in hoe jij er naar kijkt. Het voelt bevrijdend wanneer je dingen niet meer labelt in positief of negatief. Wat voor mij goed voelt, kan voor jou slecht voelen. Hoe je je ook voelt, welke rol je ook speelt in deze wereld, jij bent, het is.

Wat er ook gebeurd in je leven, je kunt al-tijd kiezen om terug te gaan naar het anker in jezelf. Waar je ooit ook bent, wat je ook meemaakt. Al staat de wereld in brand. Jij kan altijd kiezen om terug te gaan naar het anker in jezelf. Waar je ook bent, jouw lichaam, geest en ziel zijn bij je. En hier kun je al-tijd naar terug. Diep van binnen vindt je de innerlijke rust waar je zo vaak naar snakt. Het is er. Het is er al-tijd. Je hoeft je je er alleen maar mee te verbinden. Je kunt al het materiële, alle mensen om je heen verliezen maar dan nog heb je jezelf. Jij bent al-een. Probeer hier af en toe aan te denken wanneer je je verloren voelt in de wereld en bouw met deze staat van zijn bouw aan een nieuwe wereld.

Hi mooie mensen,

Wat zijn we met z’n allen in een bijzondere tijd beland. Ik heb de afgelopen tijd veel donker gevoeld en dit was ook nodig. Ik heb een laagje door het donker heen gewerkt en heb vervolgens grote keuzes mogen maken vanuit mijn hart. Ondanks of juist dankzij het donker voel ik dat het licht ook toeneemt. In mezelf en ook om me heen, zo binnen zo buiten.

Licht en duister wisselen zich zoals altijd af, al lijkt dit proces de laatste tijd wat heftiger te voelen. Weet dat er tegenover donker altijd dezelfde hoeveelheid licht staat. Het een kan simpelweg niet zonder het ander. Misschien geeft het je wat hoop.

✨ Het donker heeft me kracht gegeven om me zacht terug te bewegen naar het licht. ✨
Ik heb het gevoel dat ik deze inzichten heb mogen ontvangen zodat ik deze ook aan jou mag doorgeven de komende tijd.

Ik zou je graag wat tools willen leren om te leren aarden, om jezelf af te schermen voor energieën van personen of gebeurtenissen om je heen die jouw energie leegzuigen. Om van daaruit ook vaker voor jezelf te kunnen kiezen. Daarbij is het belangrijk het onderscheid te leren voelen van wat jouw omgeving van je verwacht en wat je zelf nodig hebt.

Resoneert dit thema met jou en heb je het gevoel dat je klaar bent voor dit proces? Kijk dan even op mijn site (link in bio) wat mijn cursus inhoudt en feel free to join.

🌳 Alvast een tip; probeer vandaag eens letterlijk met beide voeten op de grond te staan wanneer je staat of zit, zonder dat je benen zich kruisen en kijk wat het met je gevoel doet. 🌳

Liefs!

Het leven is ontstaan uit verandering en zolang er leven is, is er verandering. Dit vind ik zo’n fascinerend iets. Veel mensen houden niet zo van verandering maar hoe bijzonder is dat eigenlijk want alles verandert altijd. And that’s the beauty of it. Als er geen verandering was, zou er letterlijk niks gebeuren, zou je geen nieuwe ervaringen opdoen. In mijn leven staat veel grote verandering te gebeuren. En daar kies ik heel bewust voor. Omdat mijn hart dat nodig heeft. De enige weg die ik ken, is de weg van mijn hart.

Hou jij van verandering of vind je dit gewoonlijk spannend? Ik ben benieuwd!

Toen ik zojuist yoga deed realiseerde ik me iets. De laatste tijd ben ik door zware stukken heen gegaan maar was ik daarnaast ook erg hard voor mezelf. Hoe ik naar anderen vaak met compassie, zachtheid en lichtheid communiceer, doe ik dat tegen mezelf soms tegenovergesteld. Ik veroordeel mezelf, voel me schuldig en kan denken; waarom heb ik dit stuk nu nog niet geheeld? Allemaal gedachten die me juist verder weg brengen van heling. De schuldgevoelens zijn tegenwoordig vele malen minder dan vroeger maar toch zit het diepgeworteld. En niet alleen bij mij maar ik zie het ook veel om me heen. Het is iets wat vaak vele generaties is door gegeven (waar dat door komt zal ik een andere keer over schrijven). Het is echter een lage energie en je kunt er precies niks mee behalve je rot voelen. Het geeft me meer ruimte als ik probeer een situatie als neutraal te zien; je krijgt in het leven (vaak) niet voorgeschoteld wat je wil maar wat je ziel nodig heeft om te groeien. En de dingen die je meemaakt komen op je pad omdat jij het aan kan. Je bent ontzettend veerkrachtig en je kracht blijft groeien elke keer wanneer je zware periodes te boven komt. Tegelijkertijd hoef je niet altijd meteen deze kracht te voelen maar mag je in het proces zacht zijn voor jezelf.

Hoe zie jij dit? Geef jij jezelf weleens de schuld van dingen die gebeuren? En/of geloof jij dat alles met een reden gebeurt?